Seninle olmak istiyorum!...

Sahil kasabası insanları,

Akşamın olmasını bekler,

Önce bir serinliğe mahkum olur,

Sonra dinginlik.

En önemlisi;

Gün batımını gözlemek.

Kapalı seyreder,

çok dikkatli.

Dinlersen güneşi, tepelere çarptığını duyabilirsin.

Aşkın sesi gibi kulağına fısıldar.

Sen benimsin.

Ve her akşam sessizce ona dersin ki:

 “Bu akşam da yüzünü çok özledim.”

Işığı kapıdan içeri girerse, havayı değiştirir,

Yaslanırsın,

pencereden bakıyorsan.

Senin pencerendir, senin köşen.

Sanki senin kadının.

Sevgiliye mektuplar gibi,

Yazasın gelir.

Bir aşk, bir tutkudur.

Gün batımını izlemek…

Evcil olanlarda en çok köpeği severim,

Sadık bir dost.

Yalnız bırakılmayı hiç sevmez.

Ve,

Sevilmezse bunalıma girer.

Bunu göstermek için,

Terliklere-pabuçlara,

Evin en güzel yerine eder,

Edeceğini,

Dağıtır, batırır.

Bize bir şey göstermek

ister.

Tıpkı çabalarım gibi;

“Seninle olmak istiyorum”

Veysel Kimene

Sevda şairi

© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.