Şafaklar karanlık, gündüzler gece!…


Acılara çöreklenmiş bu nasıl sevda,

Dakikalar sayılır yokluğun bitmez,

Ardından koşarken saymam adımı,

Şafaklar karanlık, gündüzler gece…



Aşkla yoğruldum, edeptir hamurum,

Düştükçe doğruldum, yoktur çamurum,

Dertler eğriltti beni, kemendin uçurum,

Şafaklar karanlık, gündüzler gece…



Yüzme bilmesem de daldım suyuna,

Hep kaybedenim,  alamadım boyuna,

Ayak uyduramadım ki yarin huyuna,

Şafaklar karanlık, gündüzler gece…



Sözler süslü değil gerçeğin ta kendisi,

Hakikat çemberini, çevirir de kendisi,

Dünyada bile yok, sevdamın en efendisi,     

Şafaklar karanlık, gündüzler gece…



Helal etmem hakkımı, çiğnersen eğer,

Sana verdiğim aşkı görmezsen eğer,

Bir kez ziyaretime gelmezsen eğer,

Şafaklar karanlık, gündüzler gece…





Veysel Kimene

Sevda şairi

© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.




Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Köylü gelin!…

Köylü gelin!… Gündüz gece hep çalışır, Koca- uşak   yer bakışır, Cingan donu pek yakışır, Nasıl güzel köylü gelin… Tarlada pamuk toplamış, Diken batmış, hop hoplamış, Parmaklara kan dolanmış, Canı yanar köylü gelin… Nereden böyle köylü kızı, Yüreklere verdin sızı, Senin gibi aşk hırsızı, Görülmemiş, köylü gelin… Pamuk toplar su içersin, Tarlada ekin biçersin, Yufka ekmekten geçersin, Acıkman mı köylü gelin… Kantarları hazırlarlar, Pamuk çuvalı tartarlar, Bazen çuval eksik çıkar, Üzülmez mi köylü gelin… Kasketliyi tak koluna, Artık gidersin yoluna, Mevlam acısın kuluna, Yakar gider köylü gelin… Akşam olmuş işler bitmiş, Ekmek aşlar hep tükenmiş, Çuvallar traktöre yüklenmiş, Eve doğru köylü gelin.. Bir   Jeep gelir karşıdan, Neler taşımış çarşıdan, Gider keçi yolundan, Bakar   gider köylü gelin… 09 NF417 ‘dir   plakası, Pekte zorlu bak havası, Tükenmiyor bak cakası, İmrenir ...
Devamı

Aşkı kovalar!....

Toplum için sanat nasılsa, Benim için de aşkı öyledir, Geçmiş halimi unutturur da, Darbe- viran halimi söyletir… Şen yurt terk edilir kendince, Göç hazırdır, kervan yüklenir, Dünya da ne ikbal, ne servet, Derin bir aşk yarası, eklenir… Sinem, özüm yoluna düşer, Evim, köyüm yurdumdur, Aşkının kucağı açılmasa da, Sonsuz özlemim vurgundur… Öyle yüksek hayaller gelmez, Güneş rengi gamzeleri gelir, Alış verişim hep hayallerledir, Başka şey değil, sade o gelir… Gönlüme giren karanlık bile, Güneşli  günden bile emsalsiz,     En yüksek değere ulaştırırım, Gören-duyan desin emsalsiz… Her bakışta çelik tel diken var, Bal versin demem ki bülbülüm, Gözyaşımı ben kendim sileyim, O cümbüş-saz, oynasın, gülüm… Poyrazla eş tuttum, yüreğe eseni, Mevsimim değişik, kızıl havalar, Beni hakir görür, anladı ruhum, Mazlumum sadece, aşkı kovalar… Veysel Kimene Sevda Şairi (Kemal Yenice) © Bu şiirin her türl...
Devamı

Yesem yesem doymasam!…

Yesem yesem doymasam!… Şekerciğim seni bir yesem, Sana nane şekerim desem, Ya da fıstıklı lokumum, Yesem yesem doymasam… Lolipopum elimdesin, Akide şekerim dilimdesin, Susamlı helvam sensin, Yesem yesem doymasam… Şeker kazanı kaynasın, Allı güllü oynasın, İnce çubuklara sarıp da, Yesem yesem doymasam… Cezeryesin özün de, Gül şurubu şerbetim, Pamuk şekerim benim, Yesem yesem doymasam… Dünyanın en tatlısı, Kemal Paşa tatlısı, Yüzün tatlıların tatlısı, Yesem yesem doymasam… Aşurenin incirisin, Sevdada tek birisin, Sen varken tatlı ne ki, Yesem yesem doymasam… Bahar geldi çiğdemim, Tek tek toplarım seni, Etkilemez bal beni, Yesem yesem doymasam… Yedir ekşiyi, getir Hatçe’yi, Yedir tatlıyı, getir atlıyı, Böyle güzel hoyratlıyı, Yesem yesem doymasam… Yazan Aşık: Veysel Kimene
Devamı