Şu gönlüme şifasın!...





Osman bey,
Bir gün bana:
“Senin adın Mülayim,
“Sen sert olamazsın”
Demez  mi!
Düşündüm kaldım…

İnsan insanın aynasıdır,
Fakat;
Gerçek,
Karşındakine bakarken,
Kendini görürsün,
“Ağzından çıkan sahibine aittir”
Derler…

Neden mi?
Aslın da, ruhunda gizlenen, bilinç altı benliği,
Söyletir söyleneni, sanır ki  başkasına laf ettim…
Bu  yüzden,
Bumerang gibidir, döner-dolaşır sahibini bulur,
Bir bakmışsın, tıpkı dediği gibi kendi…

Halin neyse bilirsin,
Anladın sa hakikati,
Ben de sevdiğim kadına derim ki:

“Üzerlik sin, devasın,"
"Şu gönlüme şifasın”


Veysel Kimene
Sevda Şairi       
(Kemal Yenice)

© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşkı kovalar!....

Köylü gelin!…

Yesem yesem doymasam!…