Bekardım, evde ne işim olacak!
Ekseri, iş çıkışı Tandoğan’dan Kızılay’a yürüyerek gider, gezer, dolaşır alt-üst ederdim...Yine bir gün yürüyüşümde Necati bey mi desem, İzmir caddesi mi desem oralarda gezeler ken; Ankara Sanat Sahnesinin önündeydim, afişlerini izlerken kapıda duran görevli “girmek istersen buyur gel “dedi!
Ben o sırada rahmetli Yıldız Kenter’in oyununa girdiğimi anlamadım..İçeri daldım, sahnede o vardı..Heyecan ve duygulu izledim..Oyun sonunda onu canlı canlı izlediğime inanamadım..Sonra herkes ayakta alkışlarken o coşkuya elbet bende eşlik ettim..
Bu unutulmaz anımı şimdi niye paylaşıyorum;
Elbette rahmetle anmak içim..
Hayata veda edip, gönlümüzü hüzünlü bırakan, çok değerli sanatçı Yıldız Kenter’e rahmet diliyorum..
Hep güzel anımsayıp, hatırlayacağım...Mekanı cennet olsun!..
Saygılarımla,
Kemal Yenice
Aşkı kovalar!....
Toplum için sanat nasılsa, Benim için de aşkı öyledir, Geçmiş halimi unutturur da, Darbe- viran halimi söyletir… Şen yurt terk edilir kendince, Göç hazırdır, kervan yüklenir, Dünya da ne ikbal, ne servet, Derin bir aşk yarası, eklenir… Sinem, özüm yoluna düşer, Evim, köyüm yurdumdur, Aşkının kucağı açılmasa da, Sonsuz özlemim vurgundur… Öyle yüksek hayaller gelmez, Güneş rengi gamzeleri gelir, Alış verişim hep hayallerledir, Başka şey değil, sade o gelir… Gönlüme giren karanlık bile, Güneşli günden bile emsalsiz, En yüksek değere ulaştırırım, Gören-duyan desin emsalsiz… Her bakışta çelik tel diken var, Bal versin demem ki bülbülüm, Gözyaşımı ben kendim sileyim, O cümbüş-saz, oynasın, gülüm… Poyrazla eş tuttum, yüreğe eseni, Mevsimim değişik, kızıl havalar, Beni hakir görür, anladı ruhum, Mazlumum sadece, aşkı kovalar… Veysel Kimene Sevda Şairi (Kemal Yenice) © Bu şiirin her türl...

Yorumlar
Yorum Gönder