O söğüt dalı!...

Sorarsan bana, eskiden ne kaldı diye,

Koparıp attığın, yeşilli o söğüt dalı,

Kafama fırlattığın, aldığım o hediye,

Yüzümü kanatan, o söğüt dalı…

Altında oturup, uzanıp dinlerken seni,

Değişmedi çehresi, çok soğuk bedeni,

Bu soğukluğunun, anlaşılmaz nedeni,

Senden bana kaldı, o söğüt dalı…

Elim omuzunda iken, ne de hoştuk,

Sabah tan, gün akşamına konuştuk,

Kız seninle hep, ağaç altı buluştuk,

Nasıl da yaralıyor, o söğüt dalı…

Dedin ki lan ben-senden kurtuldum,

Bilmezsin, öylesine nasıl tutuldum,

Tüm kapıları açıp, aşkı buyurdum,

Şimdi hatıransa, o söğüt dalı…

Doksan altmış doksan diyen vücudun,

Ellim dokunsa toparlanmaz dururdun,

Şımarsam bir, iki, tekmeni savururdun,

Ama asıl hatıran, o söğüt dalı…

Şimdi viran olmuştur, yoktur yerinde,

İki bina dikmişlerdir, buda kederimde,

Anından ne kaldı geri, şimdi ellerimde,

Eler boş, tek kalan, o söğüt dalı…

Aşkım sana ne oldu, bir den bire, böyle,

Kalbin başkasına mı kaydı ne olur söyle,

Ayrılıkları ekler durursun aşkıma öyle,

Yaşadığım tek gerçek, o söğüt dalı…

Veysel Kimene

Sevda Şairi

(Kemal Yenice)

Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

yeni yazar