Nalan!..





Nalan köyümüzde bir nazlı gelin,
At üstünde görsen bakma o elin,
Hicran yağmuru, bende ki selin,
Nemli avuçlarıma dolmadın Nalan…


Duydum ki gönlücüğün  çarşı-pazar,
Bulunduğun yerde, değer kem-nazar,
Gülüşleri pek savurma, erkekler  azar,
Beni kıskaçlıktan, öldürme  Nalan…


Dalın-budağın olsun, kavak gibi olma,                       
Kuşlar konmaz dallarına, dimdik salma,
Aç sevgiye yüreğini,  kas katı  kalma,
Bana da bir çitillik, yer kalsın  Nalan…


Gamzelim-esmerim  “Nalan “ adında,
Aşkı ise, yudumlanmış  kahve tadında,
Anıların, ruhumun derin-ince yadında,
Seni  unutmayı hiç, denemem Nalan…


Şairler yalnız ölürmüş, kanunudur aşkın,
Sızıntısız gönlüm gamzene, divane-şaşkın,
Ben, sen oldum, alanlarım senden  taşkın,
Hala gönlünde bana, yer yok mu Nalan…



Veysel Kimene
Sevda Şairi
(Kemal Yenice)

© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

05.05.2014


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Köylü gelin!…

Köylü gelin!...

Aşkı kovalar!....