Anladım!...


Anladım,
Gidişin, iki artı iki eşittir dört,
Rakam sal bir gerçekten ibaret…

Bir sınıftasın dır, hayat gibi, bir imtihan,
Hani kara tahtaya yazarsın;
Öğretmenin seslenir: “ Yaz oğlum, sil oğlum”
Geriye sadece yuttuğun tozu kalır,
Tamam yutalım da bari azıcık lezzeti olsa!..

Kara tahta misali hayat, yaz-sil,
Sonuçta yanına giderken tozu kalır,
Onu da zaten yıkarlarken alıverirler senden,
Elin boş, ruhun nahoş kalır…

Anlıyacağın;
Hayat istediklerini vermiyor insana,
Sadece yaşaman gerekenleri sunuyor,
Avuçlarına…
Anladım…


Veysel Kimene
Sevda Şairi
(Kemal Yenice)

© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.


03.02.2012

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Köylü gelin!…

Köylü gelin!...

Aşkı kovalar!....